جانم فدای آنکه ناپیداست...

سلام دوستان گلم...

ممنون از اینکه این مدت بهم سرزدید و جویای احوالم بودید...

امیدوارم همیشه سلامت باشید..

متاسفانه یا خوشبختانه سفری برام پیش اومده که امکانش نیست اینجا بیام...

البته شاید دوباره برگشتم..

اما خب... یه مدت از اینجا دورم...

شرمنده...

اقای جویا که همیشه بهم لطف داشتن...

امیررضا،نویسنده موفق که امیدوارم اگه برگشتم بتونم جواب اخرین کامنتشو بدم...

حامد و نیلوفر عزیزم که مثله عضوی از خانوادم میمونن..

احسان و مریم و اتنا که امیدوارم هر سال دست پر تر از ساله قبل باشن و موفق توی شغلشون

.

مه گل و کیوان و یاسمن و... همه دوستای مجازیم...

بدرود

سال های دور از خانه...